Апытаньне: Woman in Love

Адна з маіх улюбёных песьняў гэта "Woman in Love", якую ўпершыню выканала Барбра Стайсэнд у 1980 г. Значыць, мы з гэтай песьняй яшчэ й аднагодкі. За ўсе гэтыя гады зьявілася процьма розных вэрсіяў песьні. Прываджу ніжэй некаторыя. Якая вэрсія больш за ўсё падабаецца вам?

Спачатку арыґінал: Барбра Страйсэнд. Толькі, на жаль, я не знайшоў відэазапісу ейнага выкананьня гэтай песьні, а толькі голас. Аднак і гэты аматарскі кліп неблагі. Плюс, для тых хто чытае па-карэйску, ёсьць яшчэ й пераклад слоў. :)

Я даю гэтай вэрсіі 4 ачкі (з 5).

-----

А вось і мая ўлюбёная вэрсія, у выканьні брытанкі Ліз МакКларнан.

5 ачкоў.

---

Амэрыканка Джордын Спаркс

5 ачкоў.

---

Брытанка Рэбэка Райан

3 ачкі.

---

Тайванька Трэйсі Хуан

3 ачкі.

---

Грэчанка Марыям Венізэлу

4 ачкі, толькі з адной агаворкай. Занадта яна маленькая, каб такія песьні сьпяваць. Пачакала б пяць гадоў.

---

Ізраільцянка Дана Інтэрнэшанал

1 ачко.

---

Філіпінка Рэджын Веласкэс

2 ачкі.

---

Македонка Нонэ Недзялькоўская (па-македонску Ноне Неделковска)

1 ачко.

---

Тайваньскі гурт S.H.E.

1 ачко.

---

Італьянка (відаць) Разіта Банэлі

1 ачко.

---

Весяліна (хутчэй за ўсё баўгарка; па-баўгарску Веселина)

2 ачкі; шмат памылак, але пяе няблага.

---

Бонус 1: Вэрсія, якую выканала па-французку Мірэй Мацьё

5 ачкоў!

---

Бонус 2: Bee Gees (якія напісалі песьню для Страйсэнд). Песьня гучыць пад канец гэтага кліпу. Замест "I am a woman in love", яны пяюць "You are a woman in love". :)

5 ачкоў, вядома.

Ну й вось. А што думаеце вы?

Абама віншуе мусульман з рамаданам

Барак Абама павіншаваў амэрыканскіх і замежных мусульманаў з наступленьнем рамадана, мусульманскага месяца паста.



Вядома, галоўнаю мэтаю гэтай відэапрамовы было паляпшэньне зьнешнепалітычнага клімату ЗША. Аднак мусульманам усё-ткі прыемна чуць такі выраз павагі да сваёй веры ад амэрыканскага прэзыдэнта. Падыход Абамы зьяўляецца якасна новым і я ўпэўнены, што ён прынясе плён ягонай краіне.

Вось мой пераклад ягонай прамовы:

Ад імя амэрыканскага народу, у тым ліку мусульманскіх супольнасьцяў ва ўсіх 50 штатах, я хачу перадаць найлепшыя пажаданьні мусульманам у Амэрыцы і ва ўсім сьвеце. Рамадан карым [шчодрага рамадану – Р.Ч.]. Рамадан гэта той месяц, падчас якога, паводле веры мусульман, Бог паслаў Кур'ан прароку Мухамаду, пачынаючы з простага слова: ікра [чытай – Р.Ч.] Таму гэта час, калі мусульмане думаюць аб мудрасьці ды наказам, якія спадарожнічаюць зь вераю і аб адказнасьці, якую людзі нясуць адзін да аднаго, і да Бога.

Як многія людзі розных вер, якія пабачылі рамадан праз нашыя супольнасьці і нашы семьі, я ведаю, што гэта сьвяточны час: час, калі разам зьбіраюцца семьі і людзі дзеляцца ежай. Але я таксама ведаю, што рамадан гэта час моцнай набожнасьці ды ўдумлівасьці, час, калі мусульмане трымаюць пост падчас дня і выконваюць малітвы тараўіх [адмысловая штодзённая малітва, якае займае прыблізна гадзіну – Р.Ч.] уначы, чытаючы й слухаючы весь Кур'ан за гэты месяц. Гэтыя рытуалы нагадваюць нам аб прынцыпах, якія мы падзяляем, і ролю іслама ў прасоўваньні справядлівасьці, праѓрэсу, талеранцыі і годнасьці ўсіх людзей. Напрыклад, пост гэта паняцьце, якое падзяляюць многія веры, у тым ліку мая собская хрысьціянская вера, як шлях набліжэньня людзей да Бога, і да тых сярод нас, хто ня ўпэўнены ў тым, што здолее хутка паесьці. І падтрымка, якую мусульмане даюць іншым нагадвае нам аб нашым абавязку прасоўвываць магчымасьці ды дабрабыт для людзей паўсюль. Бо мы ўсе павінны памятаць, што сьвет, які мы хочам пабудаваць і перамены, якія мы хочам зьдзейсніць, павінны пачацца ў нашых собскіх сэрцах і нашых собскіх супольнасьцях.

Гэтым летам, людзі ва ўсёй Амэрыцы адслужылі ў сваіх супольнасьцях, адукуючы дзяцей, дапамагаючы хворым, і прапануючы руку дапамогі тым, хто праходзіць праз цяжкі час. Арѓанізацыі, заснаваныя на веры, у тым ліку шматлікія ісламскія арѓанізацыі, стаялі наперадзе ўдзелу ў гэтым леце службы. І ў гэтыя цяжкія часы гэта зьяўляецца духам абавязку, які мы мусім падтрымаць у наступныя месяцы ды гады.

За амэрыканскімі межамі мы таксама адданыя выконваньню свайго абавязку пабудаваць сьвет, які будзе больш мірным і бясьпечным. Таму мы з адказнасьцю кладзем канец вайне ў Іраку. Таму мы ізалюем ваяўнічых экстрэмістаў і адначасова ўпаўнаважваем народ у такіх мейсцах, як Афганістан ды Пакістан. І таму мы моцна й актыўна падтрымліваем дзьвухдзяржаўнае рашэньне, якое прызнае правы ізраільцянаў і палестынцаў на мірнае ды бясьпечнае жыцьцё. І таму таксама Амэрыка заўсёды будзе абараняць усеагульнае права ўсіх людзей выказваць свае думкі, практыкаваць сваю рэліѓію, удзельнічаць у поўным сэнсе слова ў сваім грамадзтве і быць упэўненымі ў верхавенстве закону.

Усе гэтыя спробы зьяўляюцца часткаю абязацельства Амэрыкі весьці дыялёѓ з мусульманамі й нацыямі з мусульманскімі большасьцямі на базе ўзаемных інтарэсаў і ўзаемнай павагі. І ў гэты час аднаўленьня я хачу паўтарыць сваё абязацельства стварыць новы пачатак паміж Амэрыкаю й мусульманамі ва ўсім сьвеце. Як я сказаў у Каіры, гэты новы пачатак мусіць пацьвярджацца працягнутымі спробамі вучыцца адзін ад аднаго, паважаць адзін аднаго і шукаць судакрананьня. Я веру, што важнаю часткаю гэтага зьяўляецца слуханьне і падчас двух апошніх месяцаў амэрыканскія амбасады ва ўсім сьвеце працягнулі рукі ня толькі ўрадам, але напрамую людзям у краінах з мусульманскаю большасьцю. І з усяго сьвета мы атрымалі адказы наконт таго, як Амэрыка можа быць партнэрам дзеля зьдзяйсьненьня народных жаданьняў. Мы прыслухаліся. І, як і вы, нашым фокусам зьяўляецца рэялізацыя канкрэтных дзеяньняў, якія зробяць розьніцу з працягам часу, як у справах, якія я зараз абмяркаваў і якія знаходзяцца ў галінах бясьпекі ды палітыкі, гэтак і ў сфэрах, якія, паводле вашых словаў, зробяць найвялікую розьніцу ў жыцьцях людзей. Гэтыя кансультацыі дапамагаюць нам прывесьці да жыцьця партнэрствы, да якіх я заклікаў у Каіры: пашырыць праѓрамы па адукацыйным абмене, дапамагаць прадпрымальніцтву й ствараць працоўныя мейсцы, а таксама павялічыць калябарацыю ў галінах навукі ды тэхналёѓіі, падтрымліваючы тым часам пісьменнасьць і тэхнічную адукацыю. Мы таксама рушымся наперад у нашых партнэрствах з АІК [Арѓанізацыяй ісламскай канфэрэнцыі – Р.Ч.] і дзяржавамі-удзельніцамі АІК з мэтай эрадыкацыі поліямэліту, таксама ведучы цесную супрацу з міжнароднаю супольнасьцю, каб процістаяць агульным праблемам здароўя, такім, як H1N1, якое, як я ведаю, асабліва непакоіць шматлікіх мусульманаў, якія рыхтуюцца да хаджа [паломніцтва ў Мэку й іншыя мусульманскія сьвятыні – Р.Ч.]. Мэтаю ўсіх гэтых спроб зьяўляецца прасоўваньне нашых агульных імкненьняў: жыць мірна й бясьпечна, атрымаць адукацыю й працаваць з годнасьцю, любіць нашыя семьі, нашыя супольнасьці й нашую веру.

Будзе патрабавацца час ды цярплівая праца. Мы ня можам памяняць рэчы за адзін дзень. Але мы можам шчыра вырашыць зрабіць тое, што павінна быць зробленым, ідучы ў той жа час у новым накірунку, у бок пункту прызначэньня, які мы шукаем для сябе й для сваіх дзяцей. Гэта тое падарожжа, якое мы мусім выканаць разам. Я вельмі хачу працягнуць гэты дыялёѓ і ператварыць яго ў дзеяньні. І сёньня я хачу пажадаць мусульманам ва ўсёй Амэрыцы і ва ўсім сьвеце, у той час, калі вы вітаеце пачатак рамадану, бласлаўлёнага месяца. Боскага вам міру.

Да канца

Адна з маіх улюбёных песьняў, "Hasta el fin", у выкананьні дуэту Мончы й Аляксандры (Monchy y Alexandra) з Дамініканскай Рэспублікі. Словы глядзіце тут.

Роба-гімны

Ці хоча спадарства палахаць? Тады паглядзіце расейскі гімн у выкананьні японскага вакалойду.



А яшчэ лепш -- гэтую падборку з гімнаў шасьці заходніх краін.



Я пацталом.

Нараджоны тут

Г.зв. ізраільскія арабы (палестынцы, якія маюць ізраільскае грамадзянства) складаюць амаль 20% ізраільскага насельніцтва. Але, нягледзячы на сваё ізраільскае грамадзянства, у некаторых галінах жыцьця (напрыклад, у будаваньні жытла) яны маюць абмяжаваныя правы, якія робяць іх у рэальнасьці няроўнымі з габрэйскімі ізраільцянамі. Мала хто з габрэяў прыслухваецца да іх: адна таму прычына, што большасьць ізраільскіх арабаў звычайна галасуюць за арабскія партыі, якія, будучы анты-сіянісцкімі, адыгрываюць вельмі марґіналізаваную ролю ў палітыцы краіны.

Песьня "Нараджоны тут" (па-ангельску Born Here) ёсьць спробаю араба-ізраільскага рэп-гурта "ДАМ" з гораду Лод накіраваць свой пункт гледжаньня ізраільскай публіцы: таму гэтая версія песьні выкананая на іўрыце (але прыпеў застаецца на арабскай).



У песьні пяецца, сярод іншага:

Ці то я парушыў закон? Не, гэта закон парушыў мяне.
Хопіць, хопіць, спадарства
Я нарадзіўся тут і мае дзяды таксама
Вы ніколі не адрэжаце мяне ад маіх каранёў
...
Тут я будую свой дом, тут вы яго знішчаеце
Калі мой дом -- незаконны, дык як наконт твайго, браце мой стрыечны?
...
Бо ўрад мае жаданьне --
Максымум габрэяў на максымуме зямлі
Мінімум арабаў на мінімуме зямлі
...
НЕ -- СТРАХУ

Па якім артыкуле будуць судзіць журналіста са славутымі чаравікамі?

Ірацкі журналіст з каналу Аль-Багдадзія Мунтазар Аз-Зейдзі, які кінуў у Буша свае чаравікі 14 сьнежня й стаў тым самым усясьветна вядомым, зараз трымаецца пад арыштам у невядомым мейсцы. Ён ня мае доступу да свайго адваката (а толькі да дзяржаўнага), а таксама да сваёй сямьі. Зараз пытаньне ў тым, за што яго будуць судзіць: за напад на прэзыдэнта (за што ў ірацкім заканадаўстве перадугледжана суровае пакараньне) ці за абразу іншаземнага лідэра. У апошнім выпадку яму могуць прысудзіць ад 24 гадзін да двух гадоў турмы.

Дыя Аль-Кінані, судзьдзя, які пакуль разгледжвае справу Зейдзі, сказаў, што журналіст зьявіўся перад ім пабітым. Тут невядома, радавацца за Ірак, ці не. Бо гэта ўсё яшчэ краіна, дзе зьняволеных лупяць, але ўсё-ткі судзьдзя можа супраць таго пратэставаць. А вось цікава, ці можа судзьдзя тое спыніць?

Тым часам Зейдзі нібыта напісаў ліст ірацкаму прэмьер-міністру Нуры Аль-Малікі, дзе ён просіць дараваньня за сваё "вялікае й брыдкае дзеяньне". Вядома, запугалі.

Вось відэа здарэньня. Журналісты CNN, відаць, павесяліліся з гэтага ня менш за сваіх арабскіх калегаў.



Нагадаю, што, кідаючы першы туфель, Зейдзі выкрыкнуў, "Разьвітальны пацалунак табе, сабаку!". Другі, па яго словах, быў падарункам ад "удоў, сіратаў і тых, хто быў забіты ў Іраку."

Дарэчы, Зейдзі распачаў цэлую моду на кіданьне чаравікамі. Дэманстратары ў розных канцах сьвету прайшліся з туфлямі ў рукох. Сёньня тут у Манрэалі 40 чалавек кідаліся чаравікамі ў партрэт Буша перад амэрыканскім консульствам. Сярод іх быў наваабраны сябра Нацыянальнага сходу (г.зн. правінцыяльнага парлямэнту) Квебеку з незалежніцкай партыі Салідарны Квебек, Амір Хадыр.

----------------
Now playing: Pentagon - Brishti
via FoxyTunes

Як гучыць Кур'ан

Мішары Рашэд Аль-Афасы, імам Вялікага мячэту ў Кувэйце, чытае суру аль-Мульк (Панаваньне) з Кур'ану. Сапраўды таленавіты чалавек (ма ша' Аллаг).